یک داروساز میانسال، متاهل و محترم در لحظه‌ای از جنون، زن جوانی را که در کنار دریاچه در حال آفتاب گرفتن است به قتل می‌رساند. او که قادر به درک کار خود نیست، از صحنه جرم فرار می‌کند و طوری رفتار می‌کند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. در نهایت، دوست‌پسر آن زن به این جنایت متهم می‌شود و در چرخش عجیبی از سرنوشت، قاتل خود را در میان اعضای هیئت منصفه دادگاه می‌یابد.

در این فیلم تجربی، ایزیدور ایزو، رهبر جنبش لتریسم، به سینمای متعارف می‌تازد و شکلی انقلابی از فیلم‌سازی را ارائه می‌دهد: او از طریق خراش دادن و سفید کردن فیلم، از هم گسیختن همگامی صدا و تصویر و ساختارشکنی در داستان، قصد دارد هنر هفتم را به همان شیوه‌ای که برای متحول کردن دنیای ادبیات تلاش کرده بود، نوسازی کند.